شکری خانه: تا فضای مجازی را نشناسیم نظارت معنا ندارد

شفقنارسان- یک معلم ارتباطات با توصیه به نظارت صحیح بر شبکه های اجتماعی گفت: قوانینی را برای افراد تعیین کنیم تا خودشان بدانند هنگام ورود به شبکه های اجتماعی چه باید کرد و چه نباید کرد. حتی در این زمینه، سازمان های مالیاتی ممکن است تعاریف مالیاتی در بحث تبلیغات داشته باشند. به عنوان مثال، وقتی اینفلوئنسرها می گویند که روزانه میلیون ها درآمد کسب می کنند، دولت می تواند چنین نظارتی داشته باشد، اما لازمه این تصمیم این است که ابتدا آنها را برای کار به رسمیت بشناسد. ناگفته نماند که حاکمان به نوعی نگران هستند که آنها را بشناسند یا نه. من معتقدم تا زمانی که کار در شبکه های اجتماعی جهانی به رسمیت شناخته نشود، این مقررات مؤثر نخواهد بود. بنابراین همانطور که می بینیم فضای مجازی در حال تبدیل شدن به یک بازار سیاه غیرقابل کنترل است که همه به دنبال فروش محصولات خود هستند. این نشان می دهد که بازار سیاهی در شبکه های اجتماعی ایجاد شده است و اگر بخواهیم وارد آنها شویم باید ابتدا آنها را بشناسیم.

به گزارش شفقنا از ایسنا، این روزها تبلیغات در دنیای مجازی و حتی رسانه های رسمی به بازاری سخت تبدیل شده است که سوزن زدن و البته نفس کشیدن برای مخاطب سخت است. در چنین شرایطی دستیابی به یک الگوریتم سیستماتیک و شفاف به خصوص در شبکه های مجازی دشوار به نظر می رسد.

در این گیرودار گیج کننده و پیچیده، اطلاق کلمه نظارت بر تبلیغات آنقدر دشوار به نظر می رسد که وزارت فرهنگ و رهبری به عنوان متولی امر و نهادی که طبق قانون کلیه آگهی ها باید از آن عبور کند. کانال رگولاتوری، قطعاً قادر به رصد تمامی رویدادهای تبلیغاتی نخواهد بود و در صورت مواجهه با محتوای غیرقانونی در یک شبکه اجتماعی، لزوماً نمی تواند با آن برخورد کند، زیرا ابتدا باید آن شبکه اجتماعی را بشناسد.

به گزارش ایسنا، امروزه بیشتر فضای مجازی به فضایی تجاری تبدیل شده است و حوزه تبلیغات در شبکه های اجتماعی یکی از مهم ترین عوامل ترغیب مخاطبان به حساب می آید. اما این تنها بخشی از ماجراست، قسمت دیگر و مهم آن بر عهده نهادهای نظارتی است که با توجه به گستردگی فضای مجازی کار سختی بر دوش آنهاست و اگر این نظارت به درستی انجام نشود منجر به پیامدهای فرهنگی، اجتماعی و حتی سیاسی بسیاری می شود. حتی در جدی ترین فضاهای خبری هم رگه هایی از تبلیغات نامناسب به چشم می خورد. اما اوج این اجرا را باید در شبکه های اجتماعی رنگارنگ دید. فضایی که البته با حضور سلبریتی ها به میدان رقابت کالا و خدمات تبدیل شده است که همه سعی می کنند با جذب مخاطب بیشتر، درآمد بیشتری داشته باشند.

  تغییر مدیران شبکه خبر و خبرگزاری صداوسیما

وبلاگ نویسان و اینفلوئنسرها با تعداد فالوورهای خود در این زمینه پیشتاز هستند و البته گاهی افراد مشهور در فضای مجازی از مشهورترین ها پیشی می گیرند و اتفاقاتی را رقم می زنند که برای بسیاری از ما عجیب به نظر می رسد! البته تبلیغات در فضای مجازی در همه جای دنیا به ویژه توسط بازیگران و مدل های معروف انجام می شود، اما مسئولیت این تبلیغات بر عهده کیست و البته با چه وجدانی محصولی که پشتوانه قانونی و اصولی ندارد تبلیغ می شود. سوال جدی که باید پاسخ داده شود

در همین راستا، یک معلم ارتباطات معتقد است که وزارت ارشاد زمانی می تواند این بازار شبکه های اجتماعی را کنترل کند که آنها را بشناسد. به گفته وی، تا زمانی که شبکه های اجتماعی به رسمیت شناخته نشوند، سیستم حاکمیت سایبری نمی تواند برای آنها قاعده ای تعریف کند.

حمید شکری کنگا در عین حال هشدار می دهد: یک غفلت فرهنگی، اجتماعی و سیاسی در حال شکل گیری است که جامعه با آن مواجه است و مسئولان نمی توانند دستورالعمل هایی برای این حکمرانی سایبری به معنای واقعی تعریف کنند. دستورالعمل ها فقط محافظتی، تهدید کننده، کنترل کننده و محدود کننده هستند.

تا زمانی که فضای مجازی را شناسایی نکنیم، مشاهده معنایی ندارد

حمید شکری کنگا، مدرس رشته ارتباطات در گفت وگو با ایسنا، معتقد است: لزوم نظارت بر تبلیغات در فضای مجازی و رسانه ها پدیده ای نوظهور است که هنوز الگوریتم مناسبی برای مدیریت آن نداریم. فضاهای مجازی بسترهای سیستماتیکی هستند که دسترسی فرد محور را در جامعه ایجاد می کنند و اغلب سازماندهی شده و سازمانی نیستند. وقتی از اینستاگرام، تلگرام، توییتر یا واتس اپ صحبت می کنیم، به این معناست که اقتدار و دسترسی جهانی در قالب یک پلتفرم به مردم داده شده است و این دسترسی باعث شده مردم نه خبرنگار، بلکه نویسندگان رسانه در دنیا، نه تولیدکننده محتوا. یا آن را در سطح خاصی منتشر کنیم. به همین دلیل دولت ها نمی توانند به راحتی برای آن مرز مشخصی تعیین کنند.

  پروژه مونوریل توسط بخش خصوصی تامین مالی می شود

نویسنده کتاب «برنامه ریزی راهبردی ارتباط در روابط عمومی» ادامه داد: در رابطه با حضور افراد در شبکه های اجتماعی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان های متولی باید دستورالعمل ها، شاخص ها و آداب رفتاری را در شبکه های اجتماعی تعریف کنند. . بایدها و نبایدها را تعیین کنید. مثل چیزهایی که باید و نباید برای حضور در جامعه وجود داشته باشد. قبلاً اگر بحث نظارت بود، وزارت رهبری با ضبط یا لغو مجوز رسانه، رسانه ها را کنترل می کرد. اکنون چنین کنترلی وجود ندارد زیرا می بینیم رسانه ها و بسترهای اجتماعی با وجود دیوار فیلتر همچنان توسط کاربران استفاده می شود. به طوری که علیرغم محدودیت های قانونی حتی مسئولان نیز از رسانه های فیلتر شده استفاده می کنند و درست است که این تریبون توسط مراجع قضایی فیلتر می شود اما هیچ نظارتی بر آن وجود ندارد زیرا امکان کنترل وجود ندارد.

حمید شکری خانکه سپس یادآور شد: کاری که دولت می تواند انجام دهد نظارت بر مردم است. تعریف شاخص ها و معیارهایی که فرد برای حضور در فضای مجازی باید رعایت کند. متاسفانه در شبکه های مجازی هیجانی در بحث تبلیغات وجود دارد که گاهی باعث سردرگمی نظم اجتماعی می شود. متأسفانه، حتی زمانی که موضوع نظارت مطرح می شود، نگرش ها تدافعی و محدود کننده است. در حالی که نظارت باید با هدف گسترش توسعه سواد رسانه ای و گسترش شبکه های اجتماعی باشد نه تهدید و محدود کردن شبکه های اجتماعی. زیرا این رفتار باعث می شود که جامعه به صورت خودجوش، ارادی یا غیرارادی اقدام کند و هر چه نظر مقامات قضایی، وزارت ارشاد و حوزه های نظارتی تهدیدآمیز و محدودتر باشد، جامعه با سهولت بیشتری راه های غیرقانونی و غیرقانونی را دنبال می کند. به گونه ای که امروزه شبکه هایی به نام دیپ وب یا وب تاریک وجود دارد که حتی خود دولت ها نیز به آن دسترسی ندارند. بنابراین نظارت پیچیده است و دلیل آن این است که ما یک الگوریتم سیستماتیک و شفاف برای این شبکه های پیچیده نداریم.

  کیهان نوشت: جنگ یمن و اوکراین و نتیجه مقاومت در برابر آمریکا!

راهکار پیشنهادی برای نظارت بر تبلیغات در فضای مجازی

این مشاور ارتباطات و برنامه ریزی رسانه درباره تصمیم خود به عنوان یک مدیر و متخصص ارتباطات در بحث تبلیغات و نظارت بر آن در فضای مجازی بیان کرد: باید قوانینی را تعریف کنیم که مردم انجام دهند و آنلاین نشوند. شناخت اجتماعی حتی در این زمینه سازمان های مالیاتی ممکن است تعاریف مالیاتی در مورد تبلیغات داشته باشند. به عنوان مثال، وقتی اینفلوئنسرها می گویند که روزانه میلیون ها درآمد کسب می کنند، دولت می تواند چنین نظارتی داشته باشد، اما لازمه این تصمیم این است که ابتدا آنها را برای کار به رسمیت بشناسد. ناگفته نماند که حاکمان به نوعی نگران هستند که آنها را بشناسند یا نه. من معتقدم تا زمانی که کار در شبکه های اجتماعی جهانی به رسمیت شناخته نشود، این مقررات مؤثر نخواهد بود. بنابراین همانطور که می بینیم فضای مجازی در حال تبدیل شدن به یک بازار سیاه غیرقابل کنترل است که همه به دنبال فروش محصولات خود هستند. این نشان می دهد که بازار سیاهی در شبکه های اجتماعی ایجاد شده است و اگر بخواهیم وارد آنها شویم باید ابتدا آنها را بشناسیم.

وی بیان کرد: وزارت ارشاد زمانی می تواند این بازار شبکه اجتماعی را کنترل کند که آنها را بشناسد.

از این گذشته، نویسنده کتاب «روابط عمومی ایران با استانداردهای جهانی» نیز با طرح موضوع فرآیند تبلیغات سایت و رسانه های خبری خاطرنشان کرد: رسانه های رسمی با توجه به اینکه شناخته شده هستند، معیارهایی را تعیین کرده اند که در صورت عدم رعایت آن. ، برای این رسانه ها ممکن است در معرض دستورات بازدارنده قرار گیرند. در رابطه با این رسانه های رسمی، محتوای تبلیغاتی باید مورد تایید اصناف قانونی مربوطه باشد و بر اساس تایید اصناف، تبلیغات در رسانه ها انجام شود. چون وزارت ارشاد وظیفه تعیین ضوابط محتوای تبلیغات در رسانه ها را ندارد، این وظیفه اصناف است. ارشاد فقط می تواند قوانین کلی را وضع کند.

دیدگاهتان را بنویسید