انتشار مجدد/ درس های نجات نهضت کربلا; تألیفات مرحوم آیت الله صافی گلپایقانی

800x533 1 خبر عجیب

شفقنا- هفتمین شماره از سلسله نوشته های مرحوم آیت الله صافی گلپایقانی در خصوص قیام و نهضت حضرت سیدالشهدا (ع) به مناسبت ایام سوگواری شهادت امام حسین (ع) و یاران باوفایش بازنشر می شود. :

یکی از بسیاری از شاخه های مهمی که پژوهشگران در واقعه منحصر به فرد و تاریخی عاشورا باید به تفصیل به آن بپردازند، درس های بسیار آموخته شده از عاشورا و پیام های حوادث و وقایع آن است که برای هر قشری مفید است. آموزنده و آموزنده است.

هر چه شناخت وقایع عاشورا عمیق تر و گسترده تر باشد، ثمرات فکری، تربیتی و دینی آن بیشتر خواهد بود.
جامعه به چیزی مانند این درس ها، پیام ها و درس های عاشورایی نیاز دارد. این پیام ها و درس ها باید به همه ابلاغ شود. سخنرانی ها، مقالات و مقالات و شعر و مراتی باید در منبرها تکرار شود. عاشورا باید با این معانی عالی و این درس ها پخش شود تا همه به ویژه نسل جوان بتوانند درس های آن را در برنامه عمل خود بگنجانند.
* درس هایی که باید آموخت
امتناع امام از بیعت با یزید و سخنان او در پاسخ به ولید، حاکم مدینه و مروان و تنها هجرت تاریخ از مدینه به مکه، آموزنده و سرشار از معانی و راهنمایی بزرگ است.
توقف معظم له در مکه نیز حاوی پیام هایی است که موقعیت شکست ناپذیر و برگشت ناپذیر ایشان را اعلام می کند.

خروج آن حضرت از مکه در زمانی که مردم از کشورهای اطراف و شهرهای اطراف به حج آمده بودند و این خطبه تاریخی و پر از پیام و دستور و هشدار و پند آموز و آموزنده و آموزنده بود. فرستادن شخصی مانند مسلم بن عقیل و پذیرفتن دعوت اهل کوفه و حوادثی که در کوفه رخ داد و منجر به شهادت حضرت مسلم شد و حوادثی که بین سفر مکه تا کربلا و دیدار با حر اتفاق افتاد. و این خطبه رسا، از جمله آن جملات پر از پیام، و احیای روح شور و شجاعت که هر بصیر را به لرزه در می آورد، هوشیاری و بیداری است که در این زمان و زمان های آینده بیدار می شود و جهان را می سازد. بشر آگاه و این جمله آموزش مقاومت «انّی لا اری الاموت الا سعادة و الحیّه با ظالمان» الا برماء (2) باید همیشه حرف مردم آزادیخواه و مبارزه با ظلم باشد.

  دادگاه عالی ورزش حذف استقلال از آسیا را تایید کرد

تقلید از امام در نماز درس خوب و پایان کار اوست. دیدار امام با عبیدالله حرجفی و امتناع ایشان از قبول دعوت امام و انقلاب فکری زهیر در دیدار کوتاه با امام نیز درس و راهنمایی مردم برای انتخاب آخرت بر دنیا و شهادت و حیات جاویدان بر فانی است.
* ویژگی های اصحاب اهل بیت علیهم السلام
ورود امام به کربلا در کنار اهل بیت، آن پهلوانانی که نزد خداوند عزیزتر از خلق و بندگان خود در زمین بودند، پیوستن چند تن از نخبگان و فرهیختگان جهان اسلام به آن حضرت، مناصب یاران. تا روز عاشورا به شهادت رسیدند، شور و استقامت و استقامتشان که اگر هزار جان داشتند و در راه دین و حمایت امام جان می‌دادند، شیفته و مشتاق آن می‌شدند. عبرت، درس و فرمانی برای زندگی شرافتمندانه و پرهیزگار برای عالم بشریت.

مواضع بی نظیر و حساس و پذیرش تیغ و تیر و شمشیر و مرگ و شهادت و مقام حبیب و مقام ابیس و مقام مسلم بن عسجع و مقام آن مردان بی نظیری که خود امام در وصف ایشان فرمودند. من اصحابی دارم که از یارانم باایمانتر و با فضیلت ترند. «نمی دانم» (3)، مقام بنی هاشم، مقام حضرت ابی الفضل، مقام حضرت علی اکبر و مقام قاسم. ، هر یک از آنها مقام هایی هستند که تاریخ بشریت به آنها می بالد و بیت کریمه: «أَنْ أَعْلُمْ لَا یَعْمَلُونَ» (4). تفسیر می کند

در ضمن برخورد زنان هم عالی بود. همگی کوه های استقامت و صبر و بردباری بودند، استوار، بر پای خود ایستاده بودند، به امید پیروزی حق خود و موفقیت و شکست واقعی دشمن.

  آکور "Art De Vivre" فرانسوی را در قاهره حمل می کند

این سی هزار لشکر خون آشام یا بیشتر، با اینکه همه اصحاب را به شهادت رساندند، نتوانستند به قدرت روحی آنها نفوذ کنند.

این مقام ها درس انسانیت است، باید در طول اعصار گفت و نوشت، این مقام های درخشان را در مدارس و دانشکده ها آموخت و آموزش داد تا بشریت خود و گوهر نابش را بشناسد و خود را به دنیا و معنای این نفروشد. کلام بزرگ باید علوی را بفهمد: «الا حرّ یدا شَشْتَه مَزَحَ لَهَهُ عَنْهُ لِیکَ لَنُسْفَکَمْ، قیمت فقط جنت است، جز بها نفروشید» (5)
* حسین علیه السلام قهرمان بزرگواری
اما زبان و قلم از بیان عظمت مقام الهی امام (علیه السلام) و این قهرمان بزرگ فضایل و صفات مقدس و مقامات الهی ملکوت عاجز است.
عرصه های عظمت و دلایل بصیرت و ارشاد در وجود امام، کار، قیام، مناصب و روابط عالی و متعالی این حضرت بسیار و بی شمار است.
پیوند قدرت امام با قدرت الهی در این مواضع ذهن افکن آشکار می شود و حقیقت معنای صانع «یک طرفه، یک طرفه» از این جا آشکار می شود.
در این سفر به سوی خداوند، اوج کرامت انسانی، خلیفه خدا که یکی از فرشتگان ارفع و عنبل است، آشکار می شود. حقیقت این سیر و حرکت، سیری بود به سوی کمال بی نهایت و نزدیک شدن به کسی که بالاترین مرتبه کمال و نزدیک شدن به آن را دارد.
همه اینها افتخار بشریت است. از جمله ایمان، اخلاص، صبر، ایثار، حفظ ناموس، کرامت، تواضع، حقوق ضعیفان، نفی ظلم، ظلم، استکبار و ذلت بندگان خدا در این برنامه الهی درخشان است.
* حسین علیه السلام دلیل بیداری مسلمانان
امام (علیه السلام) برای حفظ دین خدا و نجات امت، مصائب زندگی خود را از گرمای جوانی و برادران، اسارت زنان و شهادت یاران خود و نیز بین آخرت خدا و خلقت و عزت و ذلت و بالاخره بین بهشت ​​و جهنم و بین شهادت ایشان و همه بستگان عزیزش از اسارت اهل بیت و بیعت و اطاعت رهایی یافتند و با این صلابت و تصمیم غیر قابل برگشت خداوند متعال ، قرآن، اسلام و حمایت از حقوق جامعه و شهادتش و تمام آن مصائبی که هر کدام برای انذه تهمتنُنُّترین عرض المزید را به تسلیم وادار کند، اختیر دید و ساعد بلند و رسای و «َلا إِنَّ» داشتند. الدَّعِی بْنَ الدَّعِی قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَیْنِ بَيْنَ السِّلَّهِ وَ الذِّلَّهِ وَ هَیْهاتَ مِنَّا الذِّلَّهُ يَأْبَی اللّهُ لَنا ذلِكَ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤمِنُونَ وَ حُجُورٌ طابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ Hamiyya wa nufus abiyyah min an nuthir taa taa al-liyam ali masaree al-keram “ wake up علم خوار اسلام.
* حماسه های بعد از عاشورا
وقایع پس از شهادت و اسارت اهل بیت علیهم السلام و حضور ایشان در مجلس ابن زیاد و یزید و مناسبت های دیگر، آموزنده، مثال زدنی، آموزنده و آموزنده است.
این پاسخ های متهورانه و پرمعنای حضرت زینب سلام الله علیها به ابن زیاد و خطبه تاریخی ایشان در مجلس یزید که از معجزات بزرگ به شمار می رود، عبرت ابدی است; حقایقی که در این خطبه به چنین مجلسی بیان کرد و سرزنش و تحقیر شدید یزید، مظلومان را در برابر ستمگران قوت می بخشد. خطبه حضرت سجاد علیه السلام و سرانجام پس از حادثه جانسوز عاشورا مانند واقعه توابین و تداوم بزرگداشت این افتخارات که در عصر ما و عصرهای آینده در قالب مجالس عبادت و تشییع جنازه درس انسانیت و اثبات قدرت حق و ضعف دروغ است.

  مامور قلابی توسط پلیس آگاهی آذربایجان شرقی دستگیر شد

شاخص ها:
1. سوره یوسف، آیه 111
2. ذخایر العقبی، صفحه 150
3. اما من نمی دانم که آیا شما یاران من هستید و من همنشین شما نیستم.
4. سوره بقره، آیه 30
5. نهج البلاغه، حکمت 456

دیدگاهتان را بنویسید