زمینه فکری کوفه در قیام امام حسین / چه کسی امام را به کوفه دعوت کرد؟

خبر عجیب

شفنا- آغاز حرکت امام حسین (ع) و یارانش به عراق پس از نامه‌های فراوان کوفه‌ها در دعوت از امام حسین (ع) بود. چرا عراقی ها امام حسین (ع) را نزد خود صدا زدند؟ چه می خواستند و چرا پس از دعوت، حسین (ع) را تنها گذاشتند؟

به گزارش شفنا، در کتاب سیره مردم کوفه در نهضت حسینی درباره بافت فکری کوفه در زمان قیام آمده است: جمعیت مسلمان کوفه از نظر فکری و همزمان با قیام شهیدان، متشکل از مردم کوفه بودند. : شیعیان علی (علیه السلام)، حامیان بنی امیه، خوارج و بیگ ورزیه، خود در دو گروه پیشوایان و عوام شیعه بودند و از پیشوایان شیعه می توان به سلیمان بن صرد، مسیب بن نجبه، مسلم بن اشاره کرد. عوسجه، حبیب بن مظاهر، ابوسممه ساعدی و غیره. اینها جنگهای این پیامبر بود.

کسانی که صادقانه به خاندان پیامبر ایمان آوردند، پس از رحلت معاویه، نامه ای برای امام حسین نوشتند و او را به کوفه دعوت کردند. [18] ; متأسفانه در خلوت ابن عقیل اثری از آنها نمی بینیم. شيعيان عادي كه درصد قابل توجهي از مردم كوفه را تشكيل مي دهند، اگرچه به خاندان عصمت علاقه داشتند، اما به رفتار مستبدانه فرزندش عبيدالله با شيعيان و سياست خاندان اموي و شيعي كردن كوفه علاقه داشتند. جامعه ترس عجیبی در دل آنها انداخته بود تا زمانی که فرصت پیروزی را ندادند در حادثه ای شرکت نکردند.

قیام مسلم بن عقیل و کمک های اولیه مردم به او نمونه ای از این دست است. حامیان بنی امیه: حامیان اموی در کوفه توسط افرادی مانند عمرو بن حجاج، یزید بن حارث، عمرو بن حارث، عبدالله بن مسلم، عماره بن عقبه، عمر بن سعد و … پس از بیست سال حکومت امویان در کوفه رهبری می شدند. و قبلاً به دلیل تشویق عثمان به مبادله اراضی خود در مدینه و کوفه، از نظر مالی و موقعیت اجتماعی نسبت به سایر قبایل کوفه بهتر بودند.

  رئیس جمهور رژیم صهیونیستی: از سفر عمومی به عربستان خوشحال خواهم شد

[19] . اکثر رؤسای قبایل و افراد متنفذی که با حکومت شام ارتباط نزدیک داشتند در این حزب بودند و همین امر باعث شد تا افراد زیادی جذب این گروه شوند. خوارج: پس از سرکوب در جنگ نهروان، در اثر سیاست های غیراسلامی و افزایش مخالفان جدید دوباره به قدرت رسیدند و چندین بار قیام کردند و توسط زیاد و عبیدالله سرکوب شدند. این گروه در عاشورا نقش عمده ای ندارند. شبهه افکنان: افرادی بودند که تحت تأثیر تبلیغات خوارج بدون اینکه در زمره آنان باشند، پیوسته در شک و تردید و ابهام بودند. به نظر می رسد این افراد در اصل دین دچار تردید و تزلزل شده اند.[20] .

به هر حال آنها گروهی از مردم کوفه و افراد فرودست آن جامعه بودند که فی نفسه نه نیت خیر داشتند و نه توانایی بد. با این وصف وجود آنها مایه شر و وسیله فساد و وسیله ای ناخواسته در دست آشوبگران و آشوبگران است. الحمره: به گفته طبری، اینها بیست هزار مرد کوفی مسلح بودند که از نژادی مختلط از اولاد بردگان و وفاداران و شاید بیشتر آنها بودند. فرزندان کنیزانی که در جنگ اسیر شدند جلولا بودند.

این گروه در عصر امام حسن (ع) و امام حسین (علیه السلام) از مردان مسلح و رزمندگانی به شمار می رفتند که اجیر مرتکب هر جنایتی می شدند و شمشیری برنده در دست ستمگران بودند. آنان با استقبال از اغتشاشات و شورش ها، بر قدرت و قدرت خود افزودند، به طوری که شهر کوفه را به آنان نسبت دادند و گفتند: کوفه الحمرا. [21] . مردم بی تفاوت: بیشترین نسبت جمعیت کوفه در کربلا را آن مردم بی تفاوت و اهل ابن الوطی تشکیل می دادند که قصدی جز دنیاجویی نداشتند. این گروه وقتی احتمال پیروزی مسلم را دیدند به او پیوستند، اما وقتی نشانه های شکست ظاهر شد، ناگهان او را تنها گذاشتند. با اینکه خود امام را دعوت کرده بودند، اما چون امکان پیروزی را نمی دیدند، وعده های ابن زیاد را پذیرفتند و در کربلا به لشکر یزیدیان پیوستند. اینها فروشندگان دین هستند که فرزدق در گفتگو با امام حسین (ع) می گوید: دلهایشان با توست و شمشیرهایشان بر تو کشیده شده است. [22] .

  نشست سران فراکسیون ها برای تعیین زمان نشست انتخاب رئیس جمهور جدید عراق

اشاره

امام حسین (ع) و یارانش به دنبال نامه‌های فراوان کوفه‌ها به عنوان دعوت از امام حسین (ع) به سوی عراق حرکت کردند. چرا عراقی ها امام حسین (ع) را نزد خود صدا زدند؟ چه می خواستند و چرا پس از دعوت، حسین (ع) را تنها گذاشتند؟ آیا همه دچار بدعت هایی شده اند که در دین به وجود آمده است؟ آیا همه می خواستند سنت رسول الله (ص) احیا شود؟ اگر چنین است؛ چرا این جنبش اینقدر غم انگیز به پایان رسید؟ دعوت کننده ها را می توان به گروه های زیر تقسیم کرد:

1. گروهی از نامه نویسان مانند سلیمان بن صرد، رفاع بن شداد مسیب بن نجبه از شیعیان حصعلی (ع) و اقلیتی بودند که به دین و اجرای احکام اسلامی پایبند بودند و محدودیت های شرع را معلق دیدند. و رویه قضایی و سنت رسول الله (ص) بازیچه حکومت ها شده است. آنها حکومت عدل علوی و شاید حکومت نبوی را درک کردند و انحراف حاکمان اموی از سیره نبوی آنها را به تنگ آورد و امتناع امام حسین (ع) از بیعت با یزید فرصت مغتنمی برای آنان بود. قیام علیه بنی امیه

2. درگیری و جنگ شامیان و کوفیان در عصر معاویه و غفلت عمدی معاویه از کوفه و تنزل آن به شهر صرف، گروهی را بر آن داشت تا عظمت کوفه در زمان علی (ع) و مرکزیت را احیا کنند. از خلافت اسلامی روشن است که بازگشت عظمت از دست رفته به کوفه عواقب اقتصادی و مالی فراوانی برای ساکنان شهر داشته است.

3. گروهی که سالها پیش برای شرکت در فتوحات اسلامی و برخورداری از غنایم جنگی به این اردوگاه – کوفه آمدند و شاهد بودند که خسارت جنگ به آنها و استفاده ظالمانه از بیت المال به دیگران داده شد. مدام دنبال فرصت می گشتند تا بتوانند به حقوق خود برسند.

  انتخاب وکلا از سوی هیات امنا امروز در دستور کار مجلس قرار دارد

4. گروهی که بر اثر هیجان وصف ناپذیر نامه نویسی، حال و هوای غالب را به خود گرفتند و شروع به نوشتن کردند.

5. گروهی از سران قبایل و افراد متنفذ مانند شبط بن ربیع، حجر بن ابجر، عزرا بن قیس و… که چندان از اهل بیت (علیهم السلام) خشنود نبودند، اما از قافله عقب نمانند و در حکومت آینده امام، نفوذ و رهبری آنان، احساسی ترین نامه ها را به امام نوشتند، اما در لشکر عمر بن سعد نیز در موقعیت های حساسی قرار گرفتند، از این رو امام در روز عاشورا آنها را به نام خطاب کردند. و گفت: ای شبت بن ربیع! ای ابجر پرستان! ای قیس بن اشعات! ای یزید بن حارث! به من نوشتی که میوه ها رسیده و وقت چیدن است و خرما سبز و زمین پر از گیاه است و لشکری ​​در انتظار توست، پس عجله کن. [23] . ناهمگونی فکری دعوت کنندگان امام (علیه السلام) به کوفه بدون شک واکنش های متفاوتی را به یاری امام (علیه السلام) در پی داشت و در نهایت به رخداد بزرگی در تاریخ ادیان الهی منجر شد، اتفاقی که پیروان هیچ یک از گذشتگان آن را نداشتند. ادیان با فرزندان پیامبرشان این کار را نکردند.

[18] تاریخ طبری، جلد 4، صفحه 261.

[19] بررسی قیام امام حسین (ع)، سید جعفر شهیدی، ص 56، نشر فرهنگ اسلامی.

[20] تجربة الامم، ابن مسکویه، ج 2، ص 57.

[21] تاریخ طبری، جلد 4، صفحه 323.

[22] الدامه السقبه، محمدباقر بهبهانی، ج 4، ص 372، چاپ بیروت.

گزیده شفنا از کتاب سیره مردم کوفه در نهضت حسینی

دیدگاهتان را بنویسید