کیهان نوشت: این مانع را نادیده نگیرید

خبر عجیب
روزنامه کیهان

روزنامه شفقنا- کیهان در یادداشت روزانه خود با عنوان «این مانع را نادیده نگیرید» به قلم جعفر بلوری می نویسد:

– آیا اوضاع بهتر خواهد شد؟ این موضوع مهمی است که از همان ساعات اولیه پیروزی آقای رئیسی در انتخابات مطرح شده و هنوز هم آن را زیاد می شنویم. در این زمینه پاسخ هایی داده می شود. به عنوان مثال گفته می شود با توجه به شرایطی که وی از دولت قبل برگزیده شد، می توان امیدوار بود که وضعیت اقتصادی دو سال پس از پیروزی به تدریج بهبود یابد. اما در عین حال یک «شرط» اساسی و مهم برای دستیابی به این بهبود عنوان می شود: «مقصران وضعیت فعلی و رسانه هایشان اگر بروند». در این یادداشت قصد داریم به این موضوع به عنوان مانعی برای عبور از مشکلات اقتصادی نگاه کنیم. خواندن:
معمولا دو راه حل برای غلبه بر بحران (در اینجا به لحاظ اقتصادی) و دستیابی به توسعه پیشنهاد می شود. راه حل های “فوری” و “بلند مدت”. مثلاً اگر تعداد اقشار ضعیف جامعه زیاد باشد و در شرایطی که با انتخاب راه حل های اساسی (بلندمدت) در مضیقه قرار گیرند، راه حلی فوری در دستور کار قرار می گیرد. بسته به شرایط داخلی، منطقه و موقعیتی که کشور در آن قرار دارد، می توان راه حل های توسعه فوری یا اساسی و بلندمدت پیدا کرد. کارشناسان اقتصاد و توسعه اغلب گام‌ها را برای رسیدن به هدف طراحی اولویت‌بندی می‌کنند و تأکید می‌کنند که «این مراحل» باید به‌طور مداوم انجام شود. به عنوان مثال، فقط نظریه های والت ویتمن روستو را بخوانید. او توسعه را “خطی” می داند و معتقد است که “باید” پنج مرحله وجود داشته باشد تا …
اینجا هم در ایران مسئولان با کمک کارشناسان به بررسی وضعیت و ارائه راهکارها و اجرای آن در اولویت هستند. “از کجا آغاز کنم؟” و “موانع چیست؟” این مشکلی است که اغلب موضوع کارشناسی است. مطالعه تاریخ کشورهایی که شرایط مشابهی را پشت سر گذاشته اند و استفاده از تجربیات آنها مفید است. به عنوان مثال در تاریخ ایالات متحده و رکود بزرگ (1929) یکی از اولویت های عبور از بحران ایجاد نوعی همدلی و اتحاد در بین مردم بود. کارشناسان آن زمان به خوبی می دانستند که در چنین شرایطی، دامن زدن به نزاع و صید ماهی در آب های تیره و تار، اثری جز ممانعت از توسعه یا جذب انرژی و توان نخبگان نخواهد داشت. به این ترتیب استفاده از رسانه، کارگردانان، آهنگسازان و هنرمندان را در کنار سیاستمداران، اقتصاددانان، روانشناسان و جامعه شناسان قرار می دهد. به عنوان مثال، کارگردانان با ساخت فیلم های کمدی سعی کردند تا حدودی از غم و اندوه مردم آمریکا که در اثر بحران بزرگ اقتصادی به سر بسته بودند، بکاهند، در حالی که سایر کارشناسان به دنبال راه حل های فوری و بلندمدت بودند. گفته می شود تالکوت پارسونز یکی از جامعه شناسانی بود که در آن سال ها به بسیاری از کشورهای غربی کمک کرد تا از بحران عبور کنند. او جامعه را «نظام» یا «ساختاری» می دانست که اعضای آن نظام در آن کارکرد دارند و این اعضا «باید» با یکدیگر هماهنگ باشند و یکدیگر را تقویت کنند. وی کارکرد نادرست این سازه ها را مساوی با خرابی کل سیستم دانست و …
بیایید امروز به ایران برگردیم. مسئولان با کمک کارشناسان هم اعتماد کشور و هم اقتصاد کشور را باز می گردند. آنها همچنین اولویت هایی را تعیین کرده اند. مبارزه با تاج که مثلاً روزانه 800 نفر را می گرفت، یکی از اولین و فوری ترین اولویت ها بود. امروز، تعداد مرگ و میر روزانه در کرون حدود 20 نفر است. جمع آوری دم مرغ و تخم مرغ مزاحم نیز به خوبی انجام شد. یا استفاده از ظرفیت های منطقه ای و گسترش روابط با کشورهایی که جرات «نه» گفتن به آمریکا را دارند نیز یکی از اصلی ترین راه حل های عبور از مشکلات اقتصادی معرفی شده است. سفر اخیر رئیس جمهور به روسیه یا پذیرش عضویت کامل ایران در سازمان همکاری شانگهای یکی از اصلی ترین اقداماتی بود که در بلندمدت پیامدهای اقتصادی و سیاسی مطلوبی برای کشورها به همراه خواهد داشت.
اما در اینجا نیز اولویت بسیار بسیار مهمی وجود دارد که موضوع یادداشت ماست. ما معتقدیم اگر به این اولویت مهم فکر نکنیم، بسیاری از اقدامات دولت و کارشناسان (چه فوری و چه اساسی) یا به نتیجه مطلوب نمی رسد و یا دیر به نتیجه می رسد و این چیزی جز وظیفه نیست عاملان؛ چه جای تعجب است که هنوز حاضران در هیأت حاکمه و مسئولیت ها و به هیچ وجه با سایر اعضای ساختار! آنها هماهنگ نیستند، چه کسانی که با رسانه های بی شماری که در داخل و خارج از کشور دارند، به روح جامعه و بازار حمله می کنند و حتی گاهی اوقات بحران های مصنوعی و واقعی تولید می کنند.
ماه‌ها پیش، در اولین روزهای پیروزی آقای رئیسی در این ستون، هشدار دادیم که بزرگترین مانع دولت جدید برای عبور از کشور از میان خرابه‌هایی که به ارث برده است، وضعیت موجود و خرابه‌هایی نیست که به آن خیانت کرده است. دلایلی که در ادامه می نویسم، آنها هر کاری که ممکن است انجام می دهند تا راه توسعه کشور را سنگسار کنند (که می کنند). با تلاش شبانه روزی و آهسته می توان وضعیت فعلی را بهبود بخشید، مشروط بر اینکه عاملان شرایط کنونی در مقابل مسئولان و کارشناسان قرار نگیرند و از تبلیغات رسانه ای خود دست بردارند.
فضای سیاسی در بسیاری از کشورها به درستی دوقطبی است و احزاب و جریان های سیاسی ممکن است در جاهایی «انتقاد» و «اعتراض» کنند. اما گرما، دروغ و تحریف با «انتقاد و اعتراض» تفاوت دارد. حملات عجیب عاملان سفر آقای رئیسی به روسیه و ده ها نمونه مشابه دیگر نشان می دهد که اولین قدم در توسعه اقتصادی ایران است.
– حداقل در کوتاه مدت – «رسانه ای منظم داشته باشیم». در غیر این صورت تا زمانی که این تبلیغات ادامه داشته باشد، اوضاع درست نمی شود. ساماندهی رسانه به معنای جمع آوری رسانه نیست، به معنای جمع آوری اکاذیب و تحریف است. همین دیروز آلمان، صنعتی ترین کشور اتحادیه اروپا و یکی از دارندگان ارزش هایی مانند «آزادی بیان» و «جریان آزاد اطلاعات» اعلام کرد که فعالیت تلگرام در آن کشور را به شدت محدود خواهد کرد. چرا؟ با توجه به سوء استفاده برخی از این رسانه ها در نسخه کرونا و مسائل
همچنین به خوبی مشخص است که چرا این طیف نمی خواهند اوضاع را سامان دهند و کشور از بحرانی که تولید خودشان است عبور کند. آنها مخالف انقلاب و الگوی حکومت انقلابی هستند. ما این را نمی گوییم، آنها به صراحت می گویند. بنابراین موفقیت الگوی انقلابی به معنای شکست آنها و در نتیجه پایان حیات سیاسی آنهاست. شکست دولت انقلابی رویای آنها و پیروزی آنها کابوس آنهاست. برای لحظه ای تصور کنید که به دنیای کارمایی ارل منتقل شده اید. شرم بر آنها ؟! شک نکنید اگر آبروریزی کنند اقدامی نمی کنند و می گویند مقدمات عبور از این بحران ها در دولت قبل فراهم شده بود!

  رونمایی از پوستر نیکی کریمی در فیلم گروه دختران

خبر قبلیکلیباف درگذشت آیت الله گرایلی را تسلیت گفت
خبر بعدیرئیس قوه قضائیه به مسائل حقوق عامه در خراسان رضوی رسیدگی می کند

دیدگاهتان را بنویسید