فرنافرتز: آیا رقبای آمریکا در این کشور قدرتمندتر هستند؟

خبر عجیب

شفقنا- دولت بایدن می‌تواند با مدیریت تنش‌ها با ایران، روسیه و سایر رقبا از مشکلات جلوگیری کند و در عین حال متحدانش در اروپا و شرکای خاورمیانه‌ای‌اش را تشویق کند که مسئولیت دفاعی بیشتر و در نهایت جهان را بر عهده بگیرند. این کشور ابرقدرتی را مجازات خواهد کرد که اجازه می دهد “کسری استراتژیک” خود برای مدت طولانی بیش از حد بزرگ شود.

اولین سال ریاست جمهوری جو بایدن به پایان رسیده و ایالات متحده در چند جبهه با بحران هایی مواجه است. در بهار 2021، به لطف یک کمپین ارعاب چینی علیه تایوان و افزایش نیروهای روسیه در مرز اوکراین، ترس از جنگ در اروپای شرقی و غرب اقیانوس آرام به وجود آمد. در اوایل سال 2022، جهان آرام‌تر نبود. مانورهای تهدیدآمیز چینی ها در نزدیکی تایوان ادامه یافت. ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه تهدید کرده است که با بسیج نیروهای بزرگتر در نزدیکی اوکراین، بزرگترین جنگ اروپا در دهه های اخیر را آغاز خواهد کرد. همزمان، به نظر می رسد تهران و واشنگتن به سمت یک بحران جدید بر سر برنامه هسته ای ایران و تلاش این کشور برای برتری در منطقه پیش می روند. ابرقدرت جهانی بودن به این معنی است که هرگز حوصله تمرکز روی یک چیز را نداشته باشید.

این یک درس بسیار روشن برای بایدن است که به امید کاهش تنش ها در مناطقی که اهمیت ثانویه دارند به قدرت رسید تا ایالات متحده بتواند بر مهمترین چیز تمرکز کند: چین. این نشان دهنده ضعف بیشتر در موقعیت جهانی واشنگتن است، ضعفی که بایدن اکنون دارد اما ایجاد نکرده است.

ایالات متحده یک هژمون با فشار بیش از حد است، با استراتژی دفاعی که با سیاست خارجی مورد حمایتش تعادل ندارد. سال اول بایدن نشان داد که اداره یک دنیای فریبکار چقدر دشوار است، در حالی که واشنگتن بیش از ابزارهای اجبار مسئولیت ها – و دشمنان بیشتری دارد. در درازمدت، ابرقدرتی که نتواند تعهدات خود را با توانایی‌های خود تنظیم کند، ممکن است بهای بیشتری بپردازد.

  محرومیت 5 ساله علی حطر! + عکس

نظریه اصلی بایدن در مورد سیاست خارجی ساده بود: اجازه ندهید چالش های کوچکتر تمرکز را از چالش بزرگ منحرف کند. استراتژی موقت امنیت ملی بایدن می گوید که از میان تمام تهدیداتی که واشنگتن با آن مواجه است، چین “تنها رقیب” است که می تواند “چالشی پایدار برای یک سیستم بین المللی باثبات و باز ایجاد کند.” این چالش با تلاش چین برای برهم زدن توازن قدرت در آسیا تشدید می شود. هنگامی که بایدن به قدرت رسید، رهبران نظامی ایالات متحده علناً هشدار دادند که پکن می تواند تا سال 2027 به تایوان حمله کند. بایدن آنقدر ساده لوح نبود که فکر کند سایر مشکلات به سادگی ناپدید می شوند. اما با مشکلاتی که در این جبهه مرکزی به وجود آمد، به دنبال آرامش در مناطق دیگر بود.

بایدن از تجدید و نابودی روابط با روسیه اجتناب می کند، اما در تلاش برای ایجاد یک رابطه باثبات و قابل پیش بینی با پوتین دیداری زودهنگام داشت. او همچنین به دنبال یافتن راهی برای بازگشت به توافق هسته ای سال 2015 با ایران بود و بدین ترتیب خطر رو به رشد رویارویی در خاورمیانه را کاهش داد. بایدن در نهایت به جنگ تحت رهبری ایالات متحده در افغانستان پایان داد و تصمیم خود را با این استدلال که زمان آن رسیده است که تمرکز را به اقیانوس‌های هند و اقیانوس آرام معطوف کند، توجیه کرد.

استراتژی دفاعی جدید بایدن نیز قدرت مشابهی دارد. دولت ترامپ با این استدلال که پنتاگون باید دائماً برای رویارویی با چالش قدرت‌های بزرگ – به‌ویژه چین – آماده باشد، تغییر عمده‌ای در برنامه‌ریزی دفاعی آمریکا ایجاد کرده است، حتی اگر این به معنای پذیرش خطرات بیشتر در منطقه باشد. متفاوت باش. پنتاگون همچنین سال 2021 را با تمرکز بر چگونگی جلوگیری یا شکست تجاوز چین، نشت دارایی‌های کمیاب مانند باتری‌های دفاع موشکی خاورمیانه و سرمایه‌گذاری‌های بودجه بلندمدت برای «اولویت‌بندی چین و مدرن‌سازی نظامی آن به‌عنوان یک چالش» اختصاص داد.

  در سال 2021، کاردانو به پیشرفته‌ترین ارز دیجیتال در Github تبدیل شد

این روزنامه همچنین مدعی شده است که ایران در مذاکرات برای احیای توافق هسته ای موضع قاطعانه ای اتخاذ کرده است و در عین حال زمان لازم برای توسعه تسلیحات بالقوه را کاهش می دهد. نیروهای نیابتی تهران همچنین به عنوان بخشی از تلاش‌های مستمر برای وادار کردن ایالات متحده به خروج از منطقه، حملات دوره‌ای به پرسنل و شرکای آمریکایی در خاورمیانه را دنبال می‌کنند.

اینها نشانه های شوم سال 2022 هستند. علاوه بر ادامه تنش های شدید در اقیانوس آرام، ایالات متحده ممکن است با بحران های امنیتی شدید در اروپا و خاورمیانه مواجه شود و این فرصت ها به مشکل عمیق تری در حکومت ایالات متحده اشاره می کند که در طول سال ها انباشته می شود: تنش خیلی استراتژیک

در پایان دوره ریاست جمهوری باراک اوباما، این سوال مطرح شد که آیا در صورت حمله پکن به تایوان، آمریکا می تواند چین را شکست دهد یا اگر مسکو به دریای بالتیک حمله کند، روسیه؟ آنچه واضح بود این بود که چنین جنگی به اکثریت عظیمی از قدرت رزمی پنتاگون و تقریباً تمام قابلیت‌های هوایی و دریایی آن نیاز دارد.

به همین ترتیب، اگر ایالات متحده خود را در رویارویی با ایران بیابد یا اگر روسیه بخواهد در وضعیت اروپای شرقی تجدید نظر کند، واشنگتن ممکن است دوباره از اقیانوس آرام دور شود تا مناطق هنوز کمیاب را تقویت کند. برای امنیت ایالات متحده مهم است. استراتژی دفاعی آمریکا به طور فزاینده ای بر اقیانوس های هند و اقیانوس آرام متمرکز است، اما سیاست خارجی آن سرسختانه جهانی است.

  بانک های روسیه از سوئیفت جدا شده اند

واضح است که قدرت نظامی به سختی تنها چیزی است که در امور جهانی اهمیت دارد. اما این جزء کلیدی سیاست خارجی موثر است. شی، پوتین و دیگر دشمنان ایالات متحده بعید است تحت تأثیر دیپلماسی بی امان بایدن قرار گیرند، مگر اینکه از قدرت نظامی که از او حمایت می کند بترسند.

دولت بایدن می‌تواند با مدیریت تنش‌ها با ایران، روسیه و سایر رقبای خود از تنش جلوگیری کند و در عین حال متحدان خود در اروپا و شرکای خود در خاورمیانه را تشویق کند تا مسئولیت‌های دفاعی بیشتری را بر عهده بگیرند. این یک غریزه قابل درک است. در کوتاه مدت، هم هزینه های واقعی ژئوپلیتیک و هم هزینه های مالی تسلیح مجدد کاهش می یابد. با این حال، سال اول بایدن نشان داد که کشش بیش از حد، اصل قدرت را تضعیف می کند. در نهایت، جهان ابرقدرتی را مجازات خواهد کرد که اجازه می دهد “کسری استراتژیک” خود برای مدت طولانی بیش از حد بزرگ شود.

دیدگاهتان را بنویسید